Najważniejsze wzniesienie w okolicy, Góra św. Doroty (382 m n.p.m.), od niepamiętnych, pogańskich jeszcze czasów była obiektem kultu. Do dziś jest ciekawym punktem widokowym, z którego widać panoramę Zagłębia i Śląska.
Nazwa wzgórza pochodzi od patronki znajdującego się na nim kościoła pw. Świętej Doroty wzniesionego w pierwszej połowie XVII wieku. Niegdyś było to miejsce pogańskiego kultu otoczone osadą mieszkalną z czasów kultury łużyckiej.
Kościół filialny wzniesiono tutaj po pożarze głównej grodzieckiej świątyni w roku 1635 roku z przeznaczeniem początkowo na kościół parafialny. W XIX wieku stanowił symbol polskości dla mieszkających po drugiej stronie Brynicy Ślązaków. W okresie tym zasłynął także cudownym obrazem Matki Boskiej i bijącym u stóp wzgórza źródełkiem, które według wierzeń posiada uzdrawiające właściwości (jego woda przywraca wzrok).
Przez wzgórze przebiega również Droga św. Jakuba (Via Regia), która prowadzi pielgrzymów do Santiago de Compostela w Hiszpanii oraz Szlak Husarii Polskiej. Wzniesienie jest jednym z Obszarów Chronionego Krajobrazu w woj. Śląskim z bogatym drzewostanem i ciekawymi gatunkami ptaków lęgowych.
